ԵՌԱԾԱԼ ՆԱՄԱԿՆԵՐ
Սահակ դային տղայի հարսանիքի օրը նշանակեց շոգ
հունիսին; ծանոթ- բարեկամ դժգոհեցին, թե սար ու չոլ թողած,
ապրանքն անտեր` մասնակցե՞ն, չմասնակցե՞ն, ո՞նց չմասնակ-
ցեն;Սահակ դայու մինուճարն էր Արսենը; ՈՒսումական տղա է,
տարին երկու անգամ հազիվ է Գորիս մտնում, նշանածն էլ երեք
տարի է, վարժապետ է;
Սիրանն ու Արսենը պսակվեցին;
Սահակ դայու ասած` օրորոցից էին սիրահարված; թաղի
աղջիկ-տղա էին, միասին էին խաղում, միասին դպրոց գնացին,
միասին միջնակարգն ավարտեցին; Արսենը գնաց Երևան
սովորելու, Սիրանին նշանակեցին տարրական դասարանների
ուսուցչուհի;
Սիրանը մնաց երկու տան ծաղիկ;
Պատերազմի լուրը ցնցեց աշխարհը; Արսենին կանչեցին
զինկոմիսարիատ, հաջորդ օրը մեկնեց ռազմաճակատ; Գյուղա-
քաղաքում տղամարդ չմնաց; Դաշտային եռծալ նամակները
մեկ-մեկ հասցեատիրոջն էին հասնում;
Սիրանն սկսեց նամակներ հորինել` հինը նորացնելով
կարդալ; Տասնվեց տարի ապրեց անտրտունջ, մնաց հարս-
աղջիկ, աչքը ճամփին;
Սյունյաց աշխարհում գարունն աճքը թարթեց,
քարածերպերում բացվեցին կոկոնները;
Գարնանային սյուքը մեղմիկ խաղում էր Արսենի տնկած
տանձենու ծաղիկների հետ; Սահակ դային Սիրանին ու կնոջը
կանչեց իր մոտ, տանձենու ծաղկաբույլերին նայելով, արցունքը
խեղդելով` ասաց.
- Ամեն տարի ծառը ծաղկում է, բերք տալիս, մարդն էլ պետք
է ապրի իր կյանքը, գնացողի հետևից ո՞վ է գնացել, որ մենք
գնանք, կգնանք աստծո կամքով; Դեմքը խոժոռեց, ներքին ցավը
խեղդելով արտաբերեց.
-Սիրան, քեզ ամուսնացնելու եմ, կարող է Արսենը...
Երեքով լուռ արտասվեցին;
-Չէ, ես էս տնից չեմ գնա...
-Տան վրա կբերեմ...
-Չէ,-ծղրտաց Սիրանը;
Սահակ դային, սիրանի կանքին հակառակ, հարսին
տեղափոխեց Երևան, տուն վարձեց, ուսուցչական աշխատանքի
տեղավորեց; ,, Մենակ մնա, միգուցե մտքափոխվի,, ,-կարկաչուն
աղբյուրի մոտ թիկնած` մտորում էր Սահակ դային;
Տարիներ անց Սիրանի ձեռքը խնդրողը գնաց գյուղ`Սահակ
դայու մոտ; Սահակ դային տասնինը տարվա հարս-աղջկան
պսակեց Երևանում;
Ծնվեց Սիրանի անդրանիկ զավակը` Արսենը, երկրորդը`
Սահակը; Ճերմակահեր, վաստակաշատ ուսուցչուհին մեկ
տարում ամուսնու հորը և Արսենի հորը հուղարկավորեց;
Կյանքը ծաղկել էր Արսենի տնկած տանձենու նման,բայց
սիրո թելերը փաթաթված մնացին երկու-երեք խունացած
դաշտային եռածալ նամակներին;
-Արսեն ջան,թե հնարավոր լինի, ինձ թաղի Արսենենց գյուղի
գերեզմանոցում,-հիվանդ ժամանակ խնդրել էր Սիրանը;
No comments:
Post a Comment