ԿՅԱՆՔՆ` ԱՆՑՈՂԻԿ

            ԿՅԱՆՔՆ`  ԱՆՑՈՂԻԿ

Կայտառ գետակը խլրտում,

մտնում փոսերը, դուրս վազում,

տաղերգուի փրփուր բերնից

մի մանկության երգ է ծորում;

Երգն անուշ ու մեղմանուշ,

հնչյուններով իր քաղցրանուշ,

թավջութակի լարած լարից

դեռ կանչում է`արի՜, արի՜...

Մեր հեռավոր մոլոր վտակ,

ոտքդ շաղոտ եթե լինի,

ձեռքիդ ցողոտ նոր անմոռուկ,

կյանքդ ծիծաղ էլ կծնի;

Փրփուրի պես`արի՜, արի՜,

ծանր ու թեթև  էլ մի արա,

անցողիկ է կյանքը`լավ, վատ,

խոհերիդ հետ նորեն արի՜...