Նախնիները

                    ***

       ՆԱԽՆԻՆԵՐԸ

Նրանք վաղուց հուշ են դարձել,

աչքերում`սեր, կրակ ու բոց,

արյան հեղեղ, քար-հուշարձան,

Քարաստանում ամուր պահվոլ...

Նրանք վաղուց հուշ են դարձել,

խաչքարերում, տապաններում,

արցունքներս` արյան շիթեր

ու կարոտներ, բոց կրակներ...

Նրանք վաղուց համբառվել են

էն կապույտը հորիզոնի,

մութ ամպերը շատ են եկել,

ծածկել դեմքը կորյունների...

Սակայն նրանք, թևեր առած,

համբարձվել են դեպի Լեռը`

հայացքները դեպ մեզ հառած,

Լեռը ձյունոտ, Լեռը հավերժ...

Նրանք վաղուց հուշ են դարձել,

որ դարերում թևեն, ապրեն,

սերունդներինմնիրհից հանեն,

խաչքարերը հավերժ պահեն...

                ***