***
Մի փոքրիկ մանուկ, աջը վեր պարզած, զրույց է
անում արև շողի հետ;
Մերթ հեռուն է նայում, ժպտում արևին,, ծառ ու
ծաղկին,սառն աղբյուրին ու խորհուրդ տալիս, չգի-
տի, թե՝ ի՞նչ;
Մերթ նայում է գետնին, արև- անձրևին, կարկուտ է
ժողովում, բլուրներ շինում,ձյունը հավաքում,լացում...
Աշնանը, առվի ափին, մանրիկ փրփուրը բռնում
է, թռցնում, ձեռքի մասուրը գցում առվակը, առաջը
փակում, փայտով ետ տալիս, առվի պես ժպտում,
հետևից սահում մինչև անդունդը, նորից ետ վազում
դեպի ակունքը:
***
No comments:
Post a Comment