ՄԱՆՈՒՇԱԿ

           ՄԱՆՈՒՇԱԿ

Մանուշակ, իմ սեր,

քնքուշ, հեզանազ,

թռան տարիներ,

դու չծերացար...

Գարնան օրերին

մեղմ շորորացիր,

ոստդ շարժեցիր,

արցունք ցողեցիր:

Արցունքդ ծորաց,

ցողաց թերթիկդ,

քույր թերթիկներին

գրկեց ու բուրեց:

Գարնան զեփյուռը`

քնարը գրկած,

լեռներից փախած,

հասավ վիհերը:

Մանուշակ, իմ սեր,

մոխրում անթեղված,

մաքուր, անապակ,

ձոնիր նոր երգեր...

ՈՒ այրվիր, այրվիր,

թող կայծը ցոլա,

տաք մոխիր դարձիր`

հոգիս ջերմ մնա...

                 1.01..2000թ.